Ik ben nu bijna zover om alles in te leveren bij het UWV. Nog één stap voordat de WIA-aanvraag echt de deur uitgaat: de eindevaluatie.

Een formulier. Een paar vakjes invullen en vinkjes zetten. Een handtekening van zowel mij als mijn leidinggevende.

Bij het onderdeel stand van zaken moet ik aanvinken dat ik op dit moment niet werk. Ik doe dat zonder er al te veel over na te denken. Ik merk dat ik direct weer in mijn oude rol stap: die van casemanager. Degene die het wel even regelt zodat een ander er zo min mogelijk tijd aan kwijt is, in dit geval mijn leidinggevende. Efficiënt, praktisch en vooral: doorgaan. Ja, dat ben ik.

Ik herken precies mijn oude patroon. Niet te veel voelen, maar gewoon gáán. Want eerlijk is eerlijk: ik moet er toch aan geloven dat die WIA-aanvraag ingediend gaat worden. En ergens heb ik nu geen ruimte om echt stil te staan bij het verliezen van mijn werk. Mijn gezondheid vraagt op dit moment al genoeg van me. De energie die ik heb, gaat vooral naar overeind blijven en de noodzakelijke dingen regelen rondom mijn gezondheid en voorzieningen om mijn leven makkelijker te maken.

Of praat ik mijn gedrag nu weer goed?

Ja, misschien ook wel. Misschien houd ik mezelf overeind door alles praktisch te maken. Want zodra ik echt stilsta bij wat dit allemaal betekent, voel ik hoeveel pijn het eigenlijk doet.

Eigenlijk wil ik namelijk gewoon heel hard gillen en huilen. Ik krijg het benauwd en koud tegelijk. Ik wil dat iemand mij begrijpt en steunt. Ik voel me alleen, maar ik zeg het tegen niemand. Ik ben toch altijd degene die sterk is en voor anderen klaarstaat? Degene die het allemaal zelf wel redt.

En misschien is dat wel de rode draad van de afgelopen 104 weken geweest: blijven regelen terwijl ik ondertussen probeer te accepteren dat mijn leven er anders uitziet dan ik ooit had gedacht. Alleen ik kan niet echt rouwen, want ik heb zo veel aan mijn hoofd en vind het gewoon doodeng om te gaan voelen.

Voor nu is het tijd om alle documenten te verzamelen en een handtekening te regelen voor de eindevaluatie.

Dus hup. Door naar de volgende stap.